28 juni 2018

Werkweek Ardennen Klas 2 (dagboek verslag)

Onderstaand bericht vanuit de Ardennen...

De verwachting is dat de bus rond 17:00 – 17.15 uur terug is op school.

Toppers, pieken en dalen!!

Afgelopen dinsdag zijn we met ‘de Toppers’ vertrokken naar de Ardennen. Nadat ze hun tenten verdeeld hadden, en elkaar beschoten hebben met blaaspijpen en pijlen kwamen ‘de Toppers’ een beetje overhit terug op de camping. Gelukkig bood de rivier de nodige verkoeling! De eerste nachten hebben ze reeds blijk gegeven van een heerlijke onverstoorbaarheid, want ondanks alle ‘onverwachtse’ geluiden en lichtflitsen, zijn ze gewoon rustig gaan slapen! Wat n toppers! Gisteren hebben we de wilde wateren van de Ourthe bedwongen tijdens een heerlijke zonnige kanotocht! Ook hier bleken de talenten van de ‘Toppers’, aangezien ze meteen het water indoken om omgeslagen kanogenoten uit t water te redden! Met elkaar en voor elkaar! Tijdens de teamspelen hielden ze elkaar letterlijk hoog in de lucht en zorgden ze ervoor dat ze niemand lieten vallen! Hoe mooi kan ‘t zijn!
Na het roosteren van knakworstjes en marshmallows verdween de een na de ander, stilletjes geeuwend, richting de tenten! En weer hadden de begeleiders een heerlijke, zij het ietwat frisse, nachtrust…….We hebben los van het feit dat we in het dal staan, nog geen dalen gezien……..alleen maar pieken!!!!
We zijn benieuwd wat Carriente ons morgen brengt!!! Daar zijn letterlijk alleen maar pieken en dalen!

Namens de crew,
Astrid Verheij-Sentjens

De pieken van de begeleiders!

Daar lopen we dan (sommige van ons strompelen…..) weer door het dal op weg naar iets leuks! En wat verbaast en verrast het ons toch steeds weer! Niet de activiteiten, maar onze leerlingen….. Wat een lekker stel bij elkaar! Verbazingwekkend zorgzaam en lief naar elkaar toe. Groepjes wisselen steeds van samenstelling, niemand wordt alleen of aan zijn lot overgelaten! Het enthousiasme is aanstekelijk! “🎼En we 🎶gaan nog niet naar huis……..🎶”Sorry ouders, we houden ze nog even, we genieten nog teveel van ze!!

De crew, Rian, Jotte, Simonique, Roland, Pepijn en Astrid

 

 

WAAAAAAAAAA😱😱😱😱AAHHH

Dit was het standaard-achtergrondgeluid…….krijsende kinderen die zich, al tokkelend, naar beneden wierpen(……met tuigje……geen paniek!!!). Overal hingen, bungelden en klauterden gehelmde klimtoppers. Je kwam ogen en oren tekort bij het aanmoedigen! Tijdens het bemoedigend toeroepen van op 30 meter hoog overstekende kinderen, bengelde er opeens rechts een leerling uit een vliegtuig! (Op de grond liep je meer risico……) Er zijn pieken en dalen geweest; zowel letterlijk als figuurlijk. Want hoe ontzettend trots ben je op jezelf als je, ondanks knikkende knieën, paniekaanvallen en hoogtevrees, toch omhoog gegaan bent!!! Dat je toch met je medetoppers het parcour afgelegd heb, al is het soms met hier en daar een emotionele uitbarsting!! Hoe stoer en wat een overwinning op jezelf! En hoe fijn is het dat je door je groepsgenoten toegejuicht en getroost wordt!!Hoe tevreden kun je dan zijn!!!Want dat was toevallig het thema dat een rode draad vormde bij onze dagopeningen! Wij, de crew, kijken met een zeer tevreden gevoel terug op deze reis!We hebben genoten van jullie toppers!!

Bedankt namens de crew,

Jotte, Rian, Simonique, Roland, Pepjjn en Astrid

 

 

 

ZZZZZZzZzzzzzzzZZZZ

En toen was het verpletterend stil…..in de bus…..na 3 minuten! Hoe zou dat nu komen? Na nog een mountainbike tripje was het opeens tijd om te vertrekken. En dat is ook weer fijn. Ondanks het feit dat het zo’n heerlijke week was lonkt het thuisfront ook weer! De papa’s en de mama’s, de verzorgers, huisdieren, broertjes en zusjes, Netflix en je eigen wc en douche (jippie)! Het is tijd om naar huis te gaan. Gelukkig is de buschauffeuse nog heel fris en fruitig……..kunnen wij sl…….pzzzzzzzzzzzzzzzzzz

zzzzzzzz,

zzzzzzzzzzzzzzZzZzzzzzzzzzzzzzZzzzzzzzzzzzz